Peter Taffeiren

Peter Taffeiren

BESTUURSLID

Ik ben licentiaat in de economische wetenschappen (R.U.G) en speciaal licentiaat in de financiële wetenschappen (Vlerick Business school). Gehuwd en fiere papa van 2 zonen. Ik hou van triathlon en genieten van familie en vrienden bij een lekker glas wijn.

Tijdens mijn legerdienst was ik assistent aan de Vlerick school bij Prof Herman Verwilst.

In 1990, na enkele jaren gewerkt te hebben als consulent bij SOBEMAP SA te Brussel, heb ik het vastgoed-projectontwikkelingsbedrijf POC Partners te Pittem opgericht. Gedurende 30 jaar was ik er CEO, bestuurder en aandeelhouder. Projectgronden vinden, ontwikkelen, creativiteit, vergunningen bekomen, onderhandelen met overheden, klanten, leveranciers, administratie en fiscaliteit zijn mijn dagelijkse passies en activiteiten.

 

Als actieve ondernemer heb ik gaandeweg, over de jaren heen, ondervonden dat het ondernemen in Vlaanderen steeds moeilijker is geworden. We zijn afgegleden in een maatschappij waar alles wordt gedaan voor de “perceptie” maar waar de fundamentals uitgehold zijn. We zijn terechtgekomen in een maatschappij waar er vooral aandacht wordt besteed aan de rechten maar waar de ‘plichten’ en de ‘de verantwoordelijkheid’ in de vergeethoek zitten. Het nemen van verantwoordelijkheid mag niet zomaar beschouwd worden als een overheidsaangelegenheid.

 

We moeten opnieuw de mens met zijn rechten en zijn verantwoordelijkheden centraal stellen en niet langer de overheid. De “Staat” moet afgebouwd worden. De overheidsbemoeienis moet verminderen. De overheid is inefficiënt en kost ons teveel geld. Het individu is echt wel in staat om zonder teveel aan overheid te leven. De overheid moet niet voor alles onze hand vast houden en de burgers betuttelen.

 

Tot voor het corona virus hadden we van het groeiende overheidsbestel nog niet teveel last. Het was geen positieve ontwikkeling maar onze individuele vrijheden hielden stand. Met het corona virus is duidelijk geworden dat de overheid in alles onze hand wil vasthouden en dat we onze vrijheid zien verdwijnen. De overheid en de media gieten er een saus perceptie over, doen de burger geloven dat er een goed beleid is en de weg naar het communisme wordt verder geplaveid aan een hoog tempo. Vermoedelijk hopen de huidige politieke partijen op deze wijze naar een structuur te evolueren waarmee ze nog zeer lang in het zadel kunnen blijven. Niet vanuit een belang voor de burgers en onze vrijheden maar vanuit een eigen belang.

 

Het gebrek aan beleid en aan het nemen van verantwoordelijkheid heeft bij mij een dermate ergernis ontketend dat ik niet anders meer kan dan ageren. Stilzitten en lijdzaam toezien is niet langer een optie. Het wordt te frustrerend.

 

Het overgrote deel van de burgers vindt het huidig beleid niet kunnen. Het besef is er en louter uit noodzaak volgt de massa simpelweg de aanbevelingen. Niet vanuit een overtuiging maar vanuit de perceptie op deze manier alle vrijheden terug te krijgen. Blijkbaar gaat een mens ver voor zijn vrijheid !

 

We hebben nood aan burgers en politiekers die hun verantwoordelijkheid nemen. Politici die hun nek uitsteken en die duidelijk zeggen waarvoor zij staan. Geen politici die vinden dat ze simpelweg naar “experten” moeten luisteren en het debat met andersdenkenden mijden. Geen politiekers die naar de mond praten. Geen politici die besturen voor de perceptie onder druk van de media. De media stuurt teveel. Dit is niet de taak van de media. Tegenover een sturende media heb je sterke visies nodig.

 

Alle klassieke partijen zitten in een identiteitscrisis. Ze weten niet meer waarvoor ze staan. Charisma is verdwenen en de particratie viert hoogtij. Alles moet gemiddeld worden. Zelf staan ze voor niets meer. Alles in de maatschappij moet door specialisten, comités, openbaren onderzoeken en niet-politiek verantwoordelijken worden beslist. Louter een manier om eigen politieke verantwoordelijkheid af te wenden…. De specialisten hebben dit gezegd en dus handelen wij zo… Het is bijzonder frustrerend om Connor Rousseau te horen zeggen dat het onverantwoord zou zijn om de visies van de specialisten niet te volgen. Een eigen visie, doelstelling en beleid ontbreekt volledig. Dit is pas politieke onverantwoordelijkheid. Dit is non-beleid. Dit zijn “patatten zonder zout” !

Dit is verkeerd. De politiek moet het beleid zelf uitstippelen. Wanneer de kiezer daarmee wel of niet akkoord gaat dan kan hij het beleid belonen of afstraffen door de politici met visie wel of niet te (her-)verkiezen. Op vandaag zit alle non-beleid verstopt achter zovele niet-verkozenen met als gevolg dat niemand nog weet waarvoor de verkozenen staan. Het systeem is duidelijk in crisis en dit creëert opportuniteiten. Dé belangrijkste redenen om mijn schouders onder de nieuwe partij VRIJHEID te zetten!